Naar overzicht

3..2..1..

27 november 2015 - 5 min. leestijd
Jurko

Actie

‘…En actie!’

De acteurs staan op de afgesproken plek. Ze zien er prachtig uit, maar er gebeurt niets. De stuntman en -vrouw dralen wat op hun plek bij het stoplicht. De auto met de “bad guy” staat stil, hij bestudeert uit verveling zijn handen. Plots klinkt er luid: “Iedereen klaar? Een, twee, drie…en actie!”

Ineens scheurt de boef weg, hij raast dwars door rood licht. Het stuntechtpaar springt net op tijd verschrikt de stoep op en omstanders schieten te hulp. In de verte hoor je een sirene. De camera’s draaien en zoomen in op de politieauto, die haar achtervolging heeft ingezet. Figuranten lopen door het straatbeeld en komen in actie als ze hun cue horen. Het zou zo een scène uit een James Bond film kunnen zijn.

Het vragen om actie zorgt voor beweging en dat is niet alleen zo op de filmset. In ieder gesprek, vergadering, presentatie heeft het toewerken naar een actie, de eigenschap om echt beweging, verandering en richting te creëren. Reden genoeg dus om een actiegerichte boodschap te verkondigen en de stap te zetten om echt iets van je publiek te vragen!

Content dumpen

Het ontbreken van die actievraag aan een publiek zorgt namelijk voor verhalen die weinig tot geen verandering teweeg brengen. Neem nu bijvoorbeeld de verhalen die op congressen verteld worden. Vraag aan de gemiddelde congresbezoeker hoeveel van die verhalen hen zijn bijgebleven en het antwoord is hoogstwaarschijnlijk minder dan 10 procent. Dat bijzonder lage percentage heeft grotendeels te maken met het feit dat veel sprekers niet hebben nagedacht over welke verandering zij bij hun publiek teweeg willen brengen. Het ontbreken van een actiegerichte boodschap is volgens Speech Republic één van de redenen dat er zoveel aan ‘content dumping’ wordt gedaan: het zenden van informatie om de simpele reden dat je die informatie hebt.

What gets in the way?

Wat zijn dan de redenen dat die actie zo vaak ontbreekt in de dagelijkse communicatie? Laten we er eens drie onder de loep nemen.

Een actievraag voelt voor mij een beetje als een commando.

Geen enkele communicator zit erop te wachten om zijn publiek te commanderen. Maar de vraag is of het vragen om actie ook daadwerkelijk zo ervaren hoeft te worden. Een dokter die een diagnose stelt en zijn patiënt een heldere opdracht geeft om een aantal stappen te zetten richting genezing wordt zelden als een commanderende generaal ervaren. Een politicus die zijn campagne verhaal eindigt met de opdracht ‘Stem op mij!’ wordt juist als sterk ervaren. Als jij jouw actiegerichte boodschap onderbouwt met een sterk verhaal maakt het je juist krachtiger en vind jouw publiek het juist fijn om een heldere richting te krijgen.

Als ik duidelijk zeg wat er moet gebeuren, denkt mijn publiek zelf minder na.

Op het moment dat je om een actie vraagt geef je richting aan datgene wat je publiek zou kunnen doen. Maar wat als die richting er nu voor zorgt dat mensen zelf niet meer nadenken? Wat als die actie juist vernauwend werkt? Een heldere actie hoeft er nooit voor te zorgen dat een publiek zelf niet verder nadenkt . Een milieuactivist kan in zijn verhaal aan zijn publiek vragen om er over na te denken hoe zij zelf aan een beter milieu kunnen bijdragen en hierover in gesprek gaan. Hij kan zijn verhaal ook afsluiten met de actie dat zijn publiek meer moet gaan carpoolen om de uitstoot van uitlaatgassen te verminderen. Jij bepaalt als communicator zelf hoe ‘breed’ je je actie laat zijn. En dat kan variëren van een denkrichting tot een hele concrete actie. Jij bent geheel in charge over hoe je jouw actiegerichte boodschap onder woorden brengt en dan hoeft jouw actie dus nooit beperkend te zijn!

Het is toch al duidelijk wat ik zeg. Waarom moet ik dan een actie toevoegen?

Een veelgehoorde reden om een actiegerichte boodschap te laten ontbreken is het feit dat de communicator vaak al denkt dat zijn boodschap al duidelijk is. Je hebt als manager net een presentatie gehouden over een nieuw computerprogramma en het zal toch wel helder zijn dat jouw team hiermee aan de slag moet? Dat kan natuurlijk zo zijn, maar vaak is die aanname te vroeg en heb jij als communicator juist de kans om door middel van een actiegerichte boodschap jouw verhaal in één actiegerichte zin samen te vatten. ‘Ga de komende drie weken experimenteren met dit nieuwe programma en laat mij weten of je daarin ergens tegenaan loopt.’. Dan weet de manager zeker dat zijn vraag helder op tafel ligt!

Wat zijn de redenen die jou ervan weerhouden om écht iets van je publiek te vragen? Weet dat jij als communicator een verhaal vertelt om richting te geven.

Doe dus het volgende: gebruik jouw communicatiemoment om écht iets te veranderen en stel jezelf daarbij altijd deze vraag: ’Wat wil ik bij mijn publiek veranderen en welke actie kan ik daaraan toevoegen?”. Als je voor jezelf deze vraag beantwoord, is de kans een stuk groter dat jij met jouw boodschap daadwerkelijk een verandering teweeg brengt!

Magiemoment

Ontvang elke maand inspiratie voor magische communicatie in je mailbox.
We sturen alleen nuttige e-mails, beloofd!

Wij vinden spam ook vervelend en zullen niet meer dan één keer p.w. uitzenden.