Naar overzicht

Wat kun jij leren van Trump?

23 maart 2016 - 7 min. leestijd
Roisin

Actualiteit

Als Amerikanist – een duur woord voor iemand die American Studies heeft gestudeerd – volg ik het spektakel van de Amerikaanse presidentsverkiezingen 2016 op de voet. Het is dit jaar een feest van extremen: de luidruchtige Donald Trump en Bijbel-quotende Ted Cruz aan de ene kant, tegenover de linkse rakker Bernie Sanders en doorgewinterde politica Hillary Clinton.

Stem op mij

De tv-debatten, en andere mediamomenten, van deze kandidaten, zijn uitstekend voer voor communicatieanalyses. Bijna alle communicatiestijlen en -strategieën komen aan bod. Hoe de kandidaten het politieke spel ook spelen; hun verkiezing valt of staat bij de basis van magische communicatie: vertrouwen. Slagen zij erin om het vertrouwen van hun publiek voor zich te winnen?

In feite, zijn zij verwikkeld in het breedst uitgemeten, meest zenuwslopende sollicitatieproces dat je je kunt voorstellen. Het maakt niet uit waar zij hem uitspreken, buurthuis of nationaal debat: de boodschap is altijd hetzelfde. “Stem op mij!” Oftewel: “Vertrouw mij!”. Het is interessant om te kijken wat wel en niet werkt in dat proces van vertrouwen winnen. Daarbij leggen we de focus op de twee koplopers en tevens totale tegenpolen: Trump en Clinton.

Two worlds apart

Donald Trump is een fascinerende man: hij is zeer inconsistent op het gebied van zijn beleidspunten en verandert met grote regelmaat van mening. Dit doet hij echter wel met de zekerheid van een goed bluffende pokerspeler. Hij heeft geen politieke ervaring, maar als zakenman heeft hij enorme successen geboekt en zijn naam staat in gouden letters op wolkenkrabbers over de hele wereld. Daar klopt hij zichzelf graag mee op de borst. Kiezers vinden Trump geweldig: “He tells it like it is, he can bring real change to Washington!”

Clinton is net zo fascinerend. Zij is veruit de meest ervaren kandidaat én de eerste vrouwelijke kandidaat die het zo ver schopt. Niemand anders in de race heeft zo veel politieke kennis en ervaring als zij. Haar feitenkennis is zo indrukwekkend, dat het bijna niet meer leuk is. Toch is haar strijd om het vertrouwen van de kiezer, nog lang niet gestreden. Twee radicaal verschillende CV’s, twee radicaal verschillende communicatiestijlen.

12644702_758817310916924_6336328510778457588_n

Ratio en emotie

Nu Trump een onverwacht groot succes bij de kiezers blijkt, krabben de Republikeinen zich achter kun oren. Hoe hebben zij dit in hemelsnaam niet zien aankomen? Hoe kan zo’n bullebak zoveel stemmen krijgen?! Anyone in their right mind weet toch dat hij aan de lopende band fabeltjes staat te vertellen? Maar ja, die mind is nou precies het probleem.

Als mensen moeten nadenken over belangrijke keuzes, zijn er in hun hoofd twee grote machten met elkaar in strijd: de Olifant en de Berijder. Oftewel: het rationele deel van ons brein (de Berijder) neemt het op tegen het emotionele deel van ons brein (de Olifant). De krachten van de Olifant zijn in deze metafoor veel groter en zwaarder dan de Berijder, die de teugels vasthoudt. Ondanks het feit dat wij elke dag veel rationele kennis tot ons nemen, handelen wij vaker vanuit een impuls, een gewoonte of een emotie. Het emotionele deel van ons brein is ouder, groter en machtiger dan ons rationele brein.

Misschien herken je dit gevoel als je terugdenkt aan een grote beslissing die jij in je leven gemaakt hebt, bijvoorbeeld bij het kopen van je huis. Stel jezelf de vraag: waarom is dit mijn droomhuis? De kans is groot dat je dingen aanhaalt als het licht in je woonkamer, de fijne keuken waar je etentjes hebt met vrienden, de rustige buurt of het mooie uitzicht. De kans is ook aanwezig dat je alleen de rationele overwegingen opsomt: de fundering is goed, het betreft exact het aantal vierkante meter dat je zocht en de investering heeft zich goed terugverdiend in deze huizenmarkt. De reden dat sommige mensen een bouwval kopen om jarenlang en duur te klussen, is dat als de emotie sterk aanwezig is, de ratio vaak het onderspit delft. De Berijder is nergens meer als de Olifant op hol slaat.

150714143229-trump-clinton-composite-2-full-169

Trump: King of Emotion

Het succes van Trump zit hem in het feit dat hij ontzettend sterk is in het aanspreken van het emotionele brein van de kiezer. Hij speelt altijd in op het gevoel van de mensen. Het gevoel dat iedereen in Washington corrupt is. Het gevoel dat politici nooit iets écht aanpakken en veranderen. Het gevoel dat de kiezer onjuist bejegend wordt. Het gevoel dat de grootste dreiging voor de Amerikaanse banenmarkt en voor de Nationale veiligheid uit Mexico komt. Het gevoel dat je met een meedogenloos zakeninstinct nu eenmaal verder komt dan met diplomatie. Trump is rijk. He made it! Dus waarom zou hij dat niet ook voor het hele land kunnen klaarspelen?

Clinton: Queen of Knowledge

Clinton is ontzettend sterk in het aanspreken van de Berijder. Zij kan feilloos de rekensommen achter het nieuwe Obamacare systeem uitleggen en zeggen wat zij gaat doen om het tot een succes te maken. Racisme legt ze uit aan de hand van cijfers over het aantal minderheden in detentie en het aantal zwarte slachtoffers van politie brutaliteit. Haar pleidooien over het creëren van banen en het investeren in toekomstige groeimarkten zijn doordacht en gebaseerd op feiten. Bij het onafhankelijke fact­check bureau Politifact.com is haar ‘waarheidsrating’ hoog. 72% van wat Hillary zegt is feitelijk waar. Trump’s score is schokkend laag: slechts 21% van alles wat hij beweert is waar. Meer dan 3⁄4 van wat hij zegt klopt dus niet! Toch is de populariteit van Trump ongekend en zal Clinton nog veel moeite hebben om hem te verslaan als het zover komt. Fascinerend, niet?

Schermafbeelding 2016-03-25 om 14.08.24

Wat betekent dit voor jou?

Wat kan jij als communicator leren van een persoon als Trump? Het antwoord is eigenlijk simpel. Voor elk rationeel argument dat je inbrengt, zorg je dat je drie emotie-gedreven argumenten hebt. Of het nou gaat om een discussie over een plan dat jij erdoor wilt krijgen bij de Raad van Bestuur, een lastig teamoverleg of om het scoren van je droombaan. De meest gestelde vraag in sollicitatiegesprekken luidt: “Heb je daar een voorbeeld van?” En dat is niet voor niets.

Het zal feitelijk waar zijn dat je 5 jaar relevante werkervaring nodig hebt. Maar als jij geen emotioneel bewijs kan leveren over wat jij daadwerkelijk hebt geleerd in die 5 jaar, dan krijg jij die baan niet.

Trump en Clinton moeten de hamvraag voor de presidentsverkiezing beantwoorden: “Wat voor soort leider ga jij zijn in het Witte Huis?”. Als Clinton zegt dat zij de beste leider van Amerika wordt, zou ik haar als Clinton-fan de volgende vraag stellen: “Hillary, heb je daar een voorbeeld van?”.

P.S.: Meer weten hierover? Lees hoofdstuk 5 van ons boek Magie in al je communicatie. Of speciaal voor de politieke junkies onder jullie: “Political Animals” van Rick Schenkman.

Magiemoment

Ontvang elke maand inspiratie voor magische communicatie in je mailbox.
We sturen alleen nuttige e-mails, beloofd!

Wij vinden spam ook vervelend en zullen niet meer dan één keer p.w. uitzenden.