Naar overzicht

Welke menselijke eigenschap verkies je: vechten of voelen?

31 mei 2017 - 3 min. leestijd
Beerd

Passie

Op zaterdag 27 oktober 1962, op het hoogtepunt van de Cuban Missile Crisis, werd de wereld gered door empathie.

John F. Kennedy had de afgelopen uren twee verschillende telegrammen vanuit Moskou ontvangen. Het eerste telegram was warrig en onlogisch geschreven – het leek gedicteerd door een dronken partijleider Khrushchev – maar suggereerde dat de Soviets hun raketten van Cuba verwijderden als de VS Cuba nooit zouden aanvallen. Het tweede telegram was glashelder: als de VS Cuba aanvallen, dan zal de Soviet Unie met alle middelen, inclusief atoomwapens, terugslaan.

Kennedy was op dat moment door vrijwel al zijn adviseurs ervan overtuigd dat onderhandelen met de Soviet Unie volstrekt zinloos was. De militaire confrontatie tussen Oost en West die al zo lang in de lucht hing was nu onvermijdelijk, aldus deze adviseurs, dus kon die maar beter op initiatief van de VS gebeuren. Bovendien, het eerste telegram zag er onbetrouwbaar en niet serieus uit. Kennedy zou zichzelf belachelijk maken en de Russen zouden alleen maar meer ruimte in gaan nemen als hij daarop in zou gaan.

Toen Kennedy uitsprak dat hij niet meer geloofde in onderhandelen, was er één man die hem direct tegensprak: Llewellyn “Tommy” Thompson. ‘Ga in op het eerste telegram en negeer het tweede’, zei hij. Thompson was de enige in de ruimte die lang in Moskou had gewoond, zelfs enige tijd als huisvriend bij Khrushchev en zijn vrouw. Hij verplaatste zich in de positie en wensen van de partijleider en zei tegen Kennedy: ‘Khrushchev wil tegen zijn eigen mensen kunnen zeggen dat de Amerikanen Cuba wilde aanvallen en de Derde Wereldoorlog wilden starten, maar dat hij, Khrushchev, dat heeft voorkomen. Ga dus in op het eerste telegram en negeer het tweede.’

De Amerikaanse president aarzelde. En verkoos het advies van Thompson boven dat van al zijn andere adviseurs. Jaren later bleek pas hoe dicht de wereld destijds bij de afgrond was gekomen. Atoomwapens stonden op scherp geladen in Russische onderzeeërs voor de kust van Florida én waren aanwezig op Cuba zelf. Als Kennedy niet naar Thompson had geluisterd, en als Thompson zich niet zo goed in Khrushchev’s positie had kunnen verplaatsen, dan waren er binnen enkele uren na een Amerikaanse aanval op Cuba honderdduizenden slachtoffers gevallen – en dat was nog maar het begin geweest…

Het menselijk vermogen om in te voelen wat een ander zou wensen of vrezen, onze meest krachtige sociale vaardigheid, heeft die dag letterlijk onze gehele beschaving gered.

Maar wat Thompson deed is natuurlijk doodeenvoudig: hij verplaatste zich even in de ander. Hij had alleen de moed om dat te doen op een moment dat niemand meer de ander wilde zien. Heb jij het lef om je écht te verplaatsen in een ander, zelfs als iedereen al lang denkt te weten wat de ander drijft?

Magiemoment

Ontvang elke maand inspiratie voor magische communicatie in je mailbox.
We sturen alleen nuttige e-mails, beloofd!

Wij vinden spam ook vervelend en zullen niet meer dan één keer p.w. uitzenden.